| تبلیغات | X | |
نظرتون درمورد وبلاگم چیه؟
شما چند ساله هستید؟
«دلاور اما مظلوم ...»
آن هنگام که ابوالفضل العباس (علیه السلام) چونان تیری به سوی میدان میتاخت، مشک میبرد و شمشیر و پرچم. حسین (علیه السلام) نزدیک به خیمه گاه بر فراز آوردگاه ایستاده بود و شاید بعضی از زنان اهل بیت (علیهم السلام) نیز چشم در روی حسین (علیه السلام) دوخته بودند که در چهره اش تصویر آن آوردگاه دور نقش بسته بود.
زندگینامهی امام حسین (علیه السّلام)
صبح روز سوم شعبان سال چهارم هجری، شهر مدینه میزبان کودک نورسیدهای بود که در خانهی فاطمه (سلام الله علیها) و علی (علیه السّلام) چشم به جهان گشود و بعدها به "سیّد الشهداء" ملقّب شد. این طفل نورسیده، دومین فرزند خانوادهای است که پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) پس از نزول آیهی تطهیر، بارها آنها را با عنوان "اهل بیت نبوّت" مورد خطاب قرار داده و بر آنها سلام کرده بود. مادر او فاطمه (سلام الله علیها)، دختر پیامبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) و یکی از برترین زنان تاریخ است که به جهت بلندی معرفت، فضایل اخلاقی و پاکی و طهارت، زبانزد خاصّ و عام بوده و خداوند در بیان شأن و جایگاه رفیعش، در قرآن مکرّر سخن گفته است. علی (علیه السّلام) نیز که دومین فرزند پسر خود را در آغوش میگرفت، اوّلین مسلمان، برترین دانای دین، وصیّ پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) ، شهسوار اسلام و بالاترین سخنور عرب است که سوابقی بی نظیر در ایثار و دفاع از دین خدا در سراسر دوران ظهور و گسترش دین اسلام دارد؛ تا آنجا که پیامبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) به دستور حضرت حق، بارها و بارها از او سخن گفته، او را ستوده و سرانجام او را به عنوان جانشین خود معرّفی کرده بود.
مصائب جانسوز کربلا و شهادت امام حسین(ع) به قدری دارای اهمیت می باشد، که بسیاری از مورخان و دانشمندان فارغ از هر مذهبی به آن پرداخته اند. جالب آنکه بسیاری از مقتل نگاران اولیه که این شیوه را پدید آوردند، از اهل سنت می باشند. مانند ابی مخنف، خوارزمی و طبرانی. در اینجا برخی از کتابهاي زيادي از علما و بزرگان اهل سنت را که آنها مصائب امام حسین(ع) آمده است، اشاره ميشود...
چرا امام حسين(ع) با اين كه مي دانست، شهيد مي شود، با خانواده خود به سمت کوفه رفت؟
بين بردن اهل بيت امام حسين(ع) به سوي کربلا و علم غيب امام مبني بر آينده جنگ منافات وجود ندارد؛ زيرا امامان ما در امور فردي، سياسي و اجتماعي از علم غيب بهره نميگرفتند، از اين رو در جنگ، قيام، صلح و برخورد با مردم از علم غيب استفاده نميکردند. اگر چنين بود، رفتار و زندگي آنان نميتوانست، الگو باشد.