اسلام پدری دلسوز
پدری است مهربان و دلسوز . دوست دارد فرزند دلبندش همه ی راه های رشد، کمال و خوشبختی را بپیماید. به او کمک می کند تمامی موانع پیشرفت و تعالی را از پیش پای خویش بردارد .
با این همه مهربانی، او حکیم نیز هست و برنامه هایش بر اساس حکمت و سنجش است، از همین رو گاهی با فرزندش با خشم و خشونت نیز برخورد می کند تا از برخی کارهای مورد علاقه اش که مانع پیشرفت اوست ممانعت کند.
با همه ی حکمتی که دارد، طبیب نیز هست و در مداوای فرزندش گاه داروهای تلخ نیز تجویز می کند، و اگر نیاز به جراحی و قطع عضو هم پیش بیاید آن را درباره ی فرزند دلبندش عملی می کند.
قهر، خشم و خشونت آن پدر مهربان، حکیم و طبیب همه اش از لطف و رحمت و مهربانی ناشی میگردد و همه بدان جهت است که او را به راه های رشد و کمال کشانیده و همراهی نماید و سلامت همه جانبه ی او را تضمین کند. پدری که از راز و رمز کارهای فرزندش آگاه است با این همه به وی عشق می ورزد.

بوالعجب من عاشق این هر دو ضد

اسلام نیز نقش پدرانه دارد....